Crazy Daidomon.

Akekapol's profile^[-... MONKEY ...-]^PhotosBlogLists

Tools

Help

< Previous Next >

September 21

บล็อคเล่า กล่าวชีวิต

New Generation.

ครั้งหนึ่งระหว่างเดินทางบนพาหนะชนิดหนึ่ง ได้พบกับเด็กชายคนหนึ่ง นั่งติดกับผม

อายุ 7 ขวบ อานาม Daniel ชนเผ่า Korea เป็นชาว Korean

ตัวกระผมเอง มีความสามารถเข้ากับเด็กได้เป็นอย่างดี

คงเพราะตัวผมเคยเป็นเด็กมาก่อน (?)

ประโยคสนทนาจึงเริ่มขึ้นอย่างง่ายดาย มีเสต็ปดังนี้

เริ่มจาก สังเกตุเด็กเล่นของเล่นลักษณะคล้ายลูกบอล

พอกดปุ่มบนลูกบอล มันจะแตกออกมาเป็นตัวมอนสเตอร์

โอ้ .. แม่เจ้า .. ถ้าเป็นสมัยผมยังเป็นเด็ก ..

เพื่อนๆ ทั้งห้อง คงมารุมดูของเล่นไอ้เด็กคนนี้แหง่มๆเลย ..

ดูไปสักพัก .. ผมก็เอาสมุดโน๊ตขึ้นมาวาดรูปมอนสเตอร์ ..

เห็นผลทันตา .. เดเนียลเลิกเล่นของเล่นชิ้นนั้นทันที ..

หันมาถามผมว่า .. คุณวาดรูปอะไร ..

แล้วผมก็เริ่มตอบประโยคสนทนาเป็นภาษาอังกฤษ ทันที

พอจบประโยค ปุ๊บ .. Daneil ถามคำถามที่สองอย่างรวดเร็ว

"ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด" .. แม่เจ้า .. !!

ภาพกระเหรี่ยง ณ เชียงราย ผุดขึ้นมาในหัวผมทันที ..

พร้อมกับรอยยิ้ม .. ปนฟันหลอ นิดหน่อย .. และเสียงหัวร่อ ฮี่ ๆ ๆ

โอ้ววว .. บร๊ะจ๊าว .. กูเป็นกระเหรี่ยงไปแล้วเหรอเนี้ย .. พูดแล้ว คนฟังไม่รู้เรื่อง ..

ทบทวนถึงประโยคที่พูดไป .. ศัพท์พอได้ .. รูปประโยคโอเค ..

มันเป็นที่ สำเนียง แหง่มเลยแสด .. เสียงกระเหรี่ยงดอย ดังก้องในหู ..

" เมอะ พุ ละ โคะ ฟะง์ มะย์ ขะว์ จะย์ "

หน้าหล่า ไปซักพัก .. หลังจากยอมรับสภาพตัวเองได้

คิดได้ว่ามีสมุดโน๊ต จึงใช้วีธีเขียนคำพูดเอา ..

การสนทา จึงดำเนินไปด้วยดี ..

.. หลังจากที่ดูรูปผมวาดไปสองสามรูป เดเนียลได้ขอสมุดผมไปวาดรูปบ้าง .. ..

รูปที่วาดนั้น เป็นรูป ประสาท มีหอคอย มีสะพาน และที่สำคัญกว่านั้น ..

มันเป็นรูปลักษณะ 3 มิติ !! มีระยะใกล้-ไกล ..

คิดถึงรูปที่ตัวเองวาดสมัยประมาณ 7 ขวบ มีแต่รูปสองมิติ

ถ้าเทียบกันแล้วรู้สึกว่าของผม .. ห่วยสุดตีน ..

.. ลืมแนะนำ เดเนียล นั้น มากับคุณแม่ของเค้า .. ซึ่งนั่งถัดจากเดเนียลไปอีก ..

บางครั้งที่แม่เค้าเห็น เดเนียลเล่นกับผมมาก .. ก็มักจะทำหน้าดุใส่เดเนียล ..

เลยทำให้ผมรู้สึกต่ำต้อยนิดๆ และคิดในใจว่า .. กูดูอันตรายไปเหรอเนี้ย ..

หรือตัวกูเหม็นกลิ่นโคลนสาบความ มาจากไทย ..

จึงทำให้เธอ เหมือนไม่ค่อยชอบให้ลูกของเธอ เล่นผมซักเท่าไหร่ ..

แต่ก็แค่นั้นแหละ .. มันกลับมาเล่นกับผมเหมือนเดิม ฮ่าๆๆ .. โดนพลังเกรียนสะกดจิต ..

อ่อ .. ลืมบอกไป .. เวลาเดเนียลพูดกับมามี๊ของเค้า .. เค้าจะพูดเป็นภาษาเกาหลี ..

เวลาพูดกับผม .. จะพูดภาษาอังกฤษ .. ชนิดเร็วปร๋อซะด้วย ..

นั่นแหละครับ .. อีกประเด็นหนึ่ง .. เค้าพูดได้สองภาษาตั้งแต่ 7 ขวบ .. !!

แม่จ๊าว .. กูเรียนภาษาอังกฤษตั้งแต่ตัวเท่าขี้แมว .. ท่องเอบีซี ..

จนถึงบัดนี้ เพิ่งเลิกเรียนตอนอยู่มหาลัยหมาดๆ เป็นสิบกว่าปีแล้ว ..

ยังพูดห่วยบรมแตก .. สื่อสารไม่รู้เรื่อง .. เทียบเด็กเจ็ดขวบไม่ได้ ..

ที่ผ่านมา กูเรียนไปหาสิแตก อะไรวะเนี้ย .. แดกไม่ได้เลย ..

แอบเศร้าเล็กๆ .. แล้วก็ทำให้คิดถึง .. โลกในวันข้างหน้า ..

เด็กรุ่นใหม่นี่เก่งเร็วมาก .. เก่งกว่ารุ่นเรา เมื่อเทียบตอนอายุเท่ากัน ..

แล้วโลกการแข่งขันในอนาคต .. ถ้าเทียบตัวเราอยู่ในสนามแข่ง ..

แล้วเด็กรุ่นนี้มาลงสนามแข่งกับเรา .. คิดไว้ได้เลยว่า ..

อยู่เฉยๆ ไม่ได้แน่ .. การเรียนรู้นั้นสำคัญมาก ..

ถ้าเราหยุดเรียนรู้ .. ความรู้เราอาจเทียบได้แค่เด็ก ป.สี่ ..

ในโลกอนาคตอันใกล้นี้ ..

.. คุยกันเล่นกันไปสองสามชั่วโมง .. เดเนียลก็ง่วงนอน ..

แม่เดเนียลก็เลย จับกดหัวลงนอนซะ ..

ซึ่งมันก็น่าสงสารอยู่ .. ที่เบาะนั่งมันปรับเอนไปด้านหลังได้ไม่มากนัก ..

เธอจึงเอาหัวของลูกชายซบลงที่ตัก .. เห็นแล้วก็สงสารเดเนียลมัน ..

เดี๋ยวแม่ง .. ตะคริวแดกเอว .. ก็เลยบอกแม่เดเนียลว่า ..

เอาตีนมาพาดตักผมก็ได้นะ .. แรกๆ แม่น้องก็เกรงใจ ..

แต่พอเดเนียลมันนอนไปซักหน่อย .. มันเอาตีนมาพาดเองซะงั้น ..

คงเป็นเพราะปวดตัวเวลานอนเอียงข้างหล่ะมั้ง ..

แรกๆ แม่เดเนียลก็ดึงขากลับ .. เป็นเอาอยู่หลายรอบเหมือนกัน ..

ผมได้แต่คิด .. แหม่ .. ตูข้าไม่เอากลิ่นสาบควายไปติดขาลูกสูเจ้าดอกเฮ้ยย ..

ซักพักเธอก็ใจอ่อนยอมให้ลูกเธอเอาขาพาดตักผม ..

กูเห็นแล้วก็สงสาร แม่งนอนตัวเอียงตั้งนาน บักเดเนียลน้อย ..

จนถึงจุดหมายปลายทาง .. ถึงเวลาที่เราต้องจากกัน ..

แม่เดเนียลยิ้ม และกล่าว Nice to meet you กับผม ..

ก่อนที่หันจะหันหน้าไปยังทางออก ..

เดเนียลมันมองหน้าผมแบบ หมองๆ นิด ..

ผมเลยบอกมันไปว่า .. " ไว้เจอกันใหม่ " ..

ทั้งๆที่ ในใจ ก็รู้ถึงโอกาสและความยาก

ที่จะเจอกันบนโลกที่มีพื้นที่กว้างใหญ่แห่งนี้ อีกครั้งหนึ่ง ..

หนทางดูดำมืด .. ชนิดไม่มีคำว่าเลือนลาง .. มีแต่มืดสนิท ..

เดเนียลตอบกลับมาว่า " May be " แล้วก็หันหลังเดินตามแม่ของเขาไป ..

.. มันน่าเศร้า ที่เราเป็นเพื่อนกันได้แค่ สิบกว่า ชั่วโมง ..

มีโอกาสได้พบกันเพียงเท่านี้ .. ได้แลกเปลี่ยนกันวาดรูป ..

ได้คุย .. ได้หัวเราะ .. แล้วก็ต่างคนต้องต่างเดินไปตามทางของตัวเอง ..

บนโลกที่กว้างใหญ่ .. ไม่มีโอกาสจะได้พบกันอีก ..

ถ้าไม่ได้พบกันอีก ไม่สามารถติดต่อกันได้อีก ..

มันรู้สึกเหมือนได้ ตายจากกันไปแล้ว ..

คุณนึกออกไหม .. มันเหมือนคนที่ตาย ..

ที่จะมีชีวิตอยู่ได้ในความทรงจำเท่านั้น ..

แอบคิดถึงวันข้างหน้า .. ที่ต้องรู้จักกับใครอีกหลายคน รวมถึงเพื่อนเก่า ..

และความเศร้า .. ที่ต้องศูนย์เสีย .. การจากลาที่ไม่มีวันได้พบเจอ ..

นี่แหละมั้ง .. เค้าเลยบอกว่า .. จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด ..

ไม่ใช่แค่กับตัวคุณ .. แต่กับทุกคนที่คุณรู้จักด้วย ..

เพราะการจากลา .. จะพรากทุกโอกาสของคุณไป .. โดยไม่มีวันหวนคืน ..

-------------------------------------------------------------------------

ตั้งใจไว้ว่าจะเขียนลงบล็อคตั้งแต่วันแรกๆ แล้ว .. เพราะกลัวว่าความทรงจำมันจะเลือนลางไป ..

ขอฝากความทรงจำไว้ .. ณ ที่แห่งนี้เช่นเคย .. ขอบคุณครับ ..

9:47 AM | Blog it | ท่องเที่ยว

Comments (6)

To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in

Don't have a Windows Live ID? Sign up

	phiraya aimsawatwrote: อ่านบล็อคนี้ทามให้พี่แอบยิ้มเลยนะเนี่ย...ชอบๆๆๆๆ Dec. 26
	Akekapol Ngamwittayanonwrote: กร๊ากกกก .. พลัง เทควันดุก เร๊อะ !! น้องๆ .. เดี๋ยวพี่จะแสดงพลัง เทควันดุก ให้ดู .. เอาหล่ะ .. เอาเทียนไข ที่จุดไฟมา .. แย๊กกกก ... พลังต่อยเทียน .. !! เยี๊ยกส์ .. ปู้ดดดด ... Oct. 25
	พิรุณ อนุสุริยาwrote: สาดเอ๊ย ถ้าเรียนเทกับคุณดุกและลอว์เรนซ์แล้วล่ะก็ ไม่มีทางเป็นแบบนี้หรอก 55 Oct. 24
	tidarat kewalinwrote: เธอๆ พี่แอ้ พี่ตาลน่ะเค้ารุ่น29ไม่ใช่30 30น่ะมันรุ่นช้านนนนน จะเข้ามาอ่านความทรงจำของแกบ่อยๆนะโอ๊ต ^^ งือออ คิดฮอดหลายๆ Oct. 4
	Au...wrote: นั่นน่ะสิ...โอกาสครั้งที่ 2 มันไม่ได้มีมาบ่อยๆ แล้วจะกลับมาบอกอีกครั้ง...!!! Sept. 22
	Join_smilewrote: นั้นนะสิ... ทำตัวให้ดีๆละ 555+ Sept. 21

Trackbacks

The trackback URL for this entry is:

http://akekapol-sp.spaces.live.com/blog/cns!EAD13651088AC60!1311.trak

Weblogs that reference this entry

None