| Akekapol's profile^[-... MONKEY ...-]^PhotosBlogLists | Help |
|
October 08 FarewellSmiley Man
ทำไมหนา .. เวลาได้พรากคนที่ฉันรักไป ..
เวลาได้พรากสิ่งต่างๆ รอบตัวของฉันไป ..
เวลานำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลง ..
การเปลี่ยนแปลงซึ่งเป็นสัจธรรม ..
ฉันรับรู้จักคำเหล่านี้มานาน ..
แต่พอมันเกิดขึ้นกับชีวิตฉันเอง ..
ฉันกลับเป็นเหมือนจะรับกับมันไม่ไหว ..
ฉันคงยังไม่เข้าใจมันดีพอ ..
หรือเพราะฉันยังคงมีความเป็นมนุษย์อยู่ ..
ท้องฟ้าดูเป็นสีเทา .. หลายๆอย่างหมุนวนอยู่ในหัว ..
เสียงอื้ออึง ของผู้คนรอบกาย ..
รอยยิ้มของชายชราที่พิมพ์อยู่ในใจ ..
กับ มือที่เอื้อมไปไม่ถึง ..
.. โทรศัพท์จากทางบ้าน ..
ที่เหมือนจะเป็นเรื่องปกติ ..
เสียงแม่ที่พูดแบบรวบรัดตัดตอน ..
เหมือนอยากจะแทรกเสียงหัวเราะเหมือนเคย ..
แต่ก็ไม่วาย ที่จะมีเสียงสั่นเครือ และผลัดสายให้พ่อ ..
พ่อ ถามข่าวคราว สบายดีมั้ย ..
อยู่กันสองคน ดูแลพี่สาวดีๆ นะ ..
พูดเหมือนจะสั่งลา ..
แล้วก็บอกว่า .. ปู่เสียแล้วนะ ..
แล้วก็กล่าวลาอีกไม่กี่คำ ..
ช่างเป็นบทสนทนาที่รวดเร็ว เสียเหลือเกิน ..
เป็นบทสทนา ที่เหมือนเก็บซ่อนบางอย่างเอาไว้ ..
คงเพราะ .. ความเป็นผู้ใหญ่ ทำให้ต้องเก็บซ่อนอารมณ์ของตัวเอง ..
ผมรู้ว่าพ่อรักปู่นะ .. และผมรู้ว่าพ่อรักมาก ..
พ่อไม่เคยเหนื่อยเลย .. ที่ต้องขับรถไปกลับกว่า 460 กิโลเมตร ..
เพียงเพื่อจะพาปู่ไปโรงพยาบาลที่ดีที่สุด ..
บางครั้งพาไปแค่รับยาไม่กี่ชุด ..
บางครั้งก็พาไปตรวจนิดๆ หน่อย ..
แล้วก็กลับ ..
ลูกหลานมีหลายคน .. แต่ถึงเวลาเจ็บป่วย ..
เหมือนมีลูกไม่กี่คน ..
บางครั้งพ่อก็ต้องพาลุงแดงไปเป็นเพื่อนด้วย ..
เพราะไม่มีคนอื่นแล้ว .. ทั้งๆ ที่ลุงแดงไม่ใช่พี่น้อง ..
แปลกดี ..
ทำไมน้า .. เหมือนกับว่า ต้องป่วยหนักๆ ก่อนถึงจะมาพร้อมหน้าพร้อมตา ..
ต้องเป็นอะไรร้ายแรงก่อน .. ถึงจะได้เจอหน้าพี่น้องหลายๆ คน ..
เค้าอาจจะเบื่อ เค้าอาจจะเหนื่อย และไม่มีเวลา ..
เพราะคนชรา นั่นเจ็บป่วยง่ายเหลือเกิน ..
เค้าอาจจะคิดว่า การต้องมาตามดูทุกครั้งครา มันคงเสียเวลาทำมาหาเงินเค้า ..
ผมเข้าใจว่าเงินซื้อความสุขของเขาได้ ..
เงินช่วยสร้างความก้าวหน้าได้ ..
เงินซื้อโอกาสในความสำเร็จได้ ..
และเค้าคงไม่อยากเสียเวลาทำเงิน ..
เพื่อมาใช้เวลากับคนแก่คนนึง .. ที่ป่วยบ่อยๆ คนนี้ ..
ถ้าเลือกที่จะเสียเวลาทำเงิน .. เพื่อมาใช้เวลา กับคนแก่คนหนึ่ง ..
ก็ถือเสียว่า .. จ่ายเงิน หรือ เสียเงินนั้นไป เพื่อให้ได้มาพบคนแก่ คนนี้ .. หรือเขาคิดว่า .. คนแก่คนนี้ไม่มีค่าพอ เท่ากับเงินที่เขาจะหาได้ ..
ช่วงเวลาสั้นๆ กับคนแก่คนนี้ ..
ช่วงเวลาสั้นๆ ที่จะทำให้คนแก่คนนี้ มีความสุข ..
ยอมเสียเงินเพียงเล็กน้อย ไม่ได้เชียวหรือ ..
ซื้อเวลา ซื้อความสุขให้เค้า .. เหมือนที่เค้าเคยซื้อความสุขให้คุณตอนเป็นเด็กไง ..
-----------------------------------------------------------------------------------
ตอนนี้ปู่อยู่ที่ไหนนะ .. มันจะเหมือนที่ในจินตนาการผมมั้ย ..
ที่ที่มีทุ่งหญ้า ดอกไม้ และสายน้ำ .. มีลมเบาๆ พัดผ่าน ..
ปู่ยังยิ้มและหัวเราะเหมือนทุกครั้งที่ผมเจอปู่มั้ย ..
ปู่ยังชอบฟังเรื่องตลกๆ ของวัยรุ่นอยู่มั้ย ..
ปู่ยังจำพี่ชายผมที่เคยบอกจะพาสาวๆสวยๆ มาดูแลปู่่ได้มั้ย ..
ก่อนผมมา ยังบอกปู่ให้แข็งแรง และอยู่จนร้อยปี ยังจำได้มั้ย ..
อาหารที่ทานด้วยกันครั้งสุดท้าย ปู่กินเกลี้ยงเลย มันอร่อยมากใช่มั้ย ..
ผมยังเดินประคองปู่ไปขึ้นรถไปขอนแก่นยังจำได้มั้ย ..
เพื่อนที่ตลาด ยังรอปู่ไปทานโอวัลตินอยู่นะ ..
ผมยังอยากเห็นรอยยิ้มของปู่อีก อยากฟังเสียงหัวเราะของปู่อีก ..
ไม่อยากกลับไปเห็นเพียงแค่รูปถ่าย ..
อยากกลับไปหัวเราะ .. แซวปู่ กอดปู่ เหมือนเคย ..
ยังอยากเห็นปู่นั่งยิ้มอยู่หน้าบ้านเหมือนเดิม ..
ต่อไป ..
แล้วใครจะนั่งอยู่หน้าบ้าน ที่เก้าอี้ ที่เดิม ..
ไม่อยากเห็นเลย ภาพที่ไม่เคยชินตา ..
พ่อรักปู่มากนะ .. ผมก็รักปู่เหมือนกัน ..
-------------------------------------------------------------------------- Comments (6)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://akekapol-sp.spaces.live.com/blog/cns!EAD13651088AC60!1315.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|