Akekapol's profile^[-... MONKEY ...-]^PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    October 08

    Farewell

    Smiley Man
    ทำไมหนา .. เวลาได้พรากคนที่ฉันรักไป ..
    เวลาได้พรากสิ่งต่างๆ รอบตัวของฉันไป ..
    เวลานำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลง ..
    การเปลี่ยนแปลงซึ่งเป็นสัจธรรม ..
    ฉันรับรู้จักคำเหล่านี้มานาน ..
    แต่พอมันเกิดขึ้นกับชีวิตฉันเอง ..
    ฉันกลับเป็นเหมือนจะรับกับมันไม่ไหว ..
    ฉันคงยังไม่เข้าใจมันดีพอ ..
    หรือเพราะฉันยังคงมีความเป็นมนุษย์อยู่ ..
     
    ท้องฟ้าดูเป็นสีเทา .. หลายๆอย่างหมุนวนอยู่ในหัว ..
    เสียงอื้ออึง ของผู้คนรอบกาย ..
    รอยยิ้มของชายชราที่พิมพ์อยู่ในใจ ..
    กับ มือที่เอื้อมไปไม่ถึง ..
     
     .. โทรศัพท์จากทางบ้าน ..
    ที่เหมือนจะเป็นเรื่องปกติ ..
    เสียงแม่ที่พูดแบบรวบรัดตัดตอน ..
    เหมือนอยากจะแทรกเสียงหัวเราะเหมือนเคย ..
    แต่ก็ไม่วาย ที่จะมีเสียงสั่นเครือ และผลัดสายให้พ่อ ..
    พ่อ ถามข่าวคราว สบายดีมั้ย ..
    อยู่กันสองคน ดูแลพี่สาวดีๆ นะ ..
    พูดเหมือนจะสั่งลา ..
    แล้วก็บอกว่า .. ปู่เสียแล้วนะ ..
    แล้วก็กล่าวลาอีกไม่กี่คำ ..
    ช่างเป็นบทสนทนาที่รวดเร็ว เสียเหลือเกิน ..
    เป็นบทสทนา ที่เหมือนเก็บซ่อนบางอย่างเอาไว้ ..
    คงเพราะ .. ความเป็นผู้ใหญ่ ทำให้ต้องเก็บซ่อนอารมณ์ของตัวเอง ..
     
    ผมรู้ว่าพ่อรักปู่นะ .. และผมรู้ว่าพ่อรักมาก ..
    พ่อไม่เคยเหนื่อยเลย .. ที่ต้องขับรถไปกลับกว่า 460 กิโลเมตร ..
    เพียงเพื่อจะพาปู่ไปโรงพยาบาลที่ดีที่สุด ..
    บางครั้งพาไปแค่รับยาไม่กี่ชุด ..
    บางครั้งก็พาไปตรวจนิดๆ หน่อย ..
    แล้วก็กลับ ..
    ลูกหลานมีหลายคน .. แต่ถึงเวลาเจ็บป่วย ..
    เหมือนมีลูกไม่กี่คน ..
    บางครั้งพ่อก็ต้องพาลุงแดงไปเป็นเพื่อนด้วย ..
    เพราะไม่มีคนอื่นแล้ว .. ทั้งๆ ที่ลุงแดงไม่ใช่พี่น้อง ..
    แปลกดี ..
    ทำไมน้า .. เหมือนกับว่า ต้องป่วยหนักๆ ก่อนถึงจะมาพร้อมหน้าพร้อมตา ..
    ต้องเป็นอะไรร้ายแรงก่อน .. ถึงจะได้เจอหน้าพี่น้องหลายๆ คน ..
    เค้าอาจจะเบื่อ เค้าอาจจะเหนื่อย และไม่มีเวลา ..
    เพราะคนชรา นั่นเจ็บป่วยง่ายเหลือเกิน ..
    เค้าอาจจะคิดว่า การต้องมาตามดูทุกครั้งครา มันคงเสียเวลาทำมาหาเงินเค้า ..
    ผมเข้าใจว่าเงินซื้อความสุขของเขาได้ ..
    เงินช่วยสร้างความก้าวหน้าได้ ..
    เงินซื้อโอกาสในความสำเร็จได้ ..
    และเค้าคงไม่อยากเสียเวลาทำเงิน ..
    เพื่อมาใช้เวลากับคนแก่คนนึง .. ที่ป่วยบ่อยๆ คนนี้ ..
     
    ถ้าเลือกที่จะเสียเวลาทำเงิน .. เพื่อมาใช้เวลา กับคนแก่คนหนึ่ง ..
    ก็ถือเสียว่า .. จ่ายเงิน หรือ เสียเงินนั้นไป เพื่อให้ได้มาพบคนแก่ คนนี้ ..
    หรือเขาคิดว่า .. คนแก่คนนี้ไม่มีค่าพอ เท่ากับเงินที่เขาจะหาได้ ..
    ช่วงเวลาสั้นๆ กับคนแก่คนนี้ ..
    ช่วงเวลาสั้นๆ ที่จะทำให้คนแก่คนนี้ มีความสุข ..
    ยอมเสียเงินเพียงเล็กน้อย ไม่ได้เชียวหรือ ..
    ซื้อเวลา ซื้อความสุขให้เค้า .. เหมือนที่เค้าเคยซื้อความสุขให้คุณตอนเป็นเด็กไง ..
     
     -----------------------------------------------------------------------------------
     
    ตอนนี้ปู่อยู่ที่ไหนนะ .. มันจะเหมือนที่ในจินตนาการผมมั้ย ..
    ที่ที่มีทุ่งหญ้า ดอกไม้ และสายน้ำ .. มีลมเบาๆ พัดผ่าน ..
    ปู่ยังยิ้มและหัวเราะเหมือนทุกครั้งที่ผมเจอปู่มั้ย ..
    ปู่ยังชอบฟังเรื่องตลกๆ ของวัยรุ่นอยู่มั้ย ..
    ปู่ยังจำพี่ชายผมที่เคยบอกจะพาสาวๆสวยๆ มาดูแลปู่่ได้มั้ย ..
    ก่อนผมมา ยังบอกปู่ให้แข็งแรง และอยู่จนร้อยปี ยังจำได้มั้ย ..
    อาหารที่ทานด้วยกันครั้งสุดท้าย ปู่กินเกลี้ยงเลย มันอร่อยมากใช่มั้ย ..
    ผมยังเดินประคองปู่ไปขึ้นรถไปขอนแก่นยังจำได้มั้ย ..
    เพื่อนที่ตลาด ยังรอปู่ไปทานโอวัลตินอยู่นะ ..
     
    ผมยังอยากเห็นรอยยิ้มของปู่อีก อยากฟังเสียงหัวเราะของปู่อีก ..
    ไม่อยากกลับไปเห็นเพียงแค่รูปถ่าย ..
    อยากกลับไปหัวเราะ .. แซวปู่ กอดปู่ เหมือนเคย ..
    ยังอยากเห็นปู่นั่งยิ้มอยู่หน้าบ้านเหมือนเดิม ..
     
    ต่อไป ..
    แล้วใครจะนั่งอยู่หน้าบ้าน ที่เก้าอี้ ที่เดิม ..
    ไม่อยากเห็นเลย ภาพที่ไม่เคยชินตา ..
     
    พ่อรักปู่มากนะ .. ผมก็รักปู่เหมือนกัน ..
     --------------------------------------------------------------------------

    Comments (6)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    Bi jungwrote:
    ถึงเราจะเก็บเค้าไว้กับเราไม่ได้
    แต่เราก็จำเค้าได้หนิพี่
    นี่มันก็ดีโคตรๆแล้วแหละน่า
    นะ

    พี.เอส. จริงๆอ่านนานแล้วแต่เพิ่งอยากเม้น หุหุ เมพไปหน่อย โทษที
    Nov. 25

    เวลาเป็นธรรมชาติที่รีไซเคิลไม่ได้

    แต่ความรัก .. ที่มีให้กัน และ ความสุข .. ยามได้คิดถึง

    เราสามารถรีไซเคิลมันมาไว้เป็นความทรงจำที่แสนดี

    เพื่อเก็บไว้ใช้ยามต้องการได้ตลอดไป

    เชื่อเถอะว่า .. เค้าจะยังอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจ กำลังแรง

    คอยดูเราอยู่บนฟากฟ้าอีกฝั่ง .. และวันนึงก็จะได้พบกัน ..


    ปล. ซึ้งมากพี่ อ่านแล้วไห้เลย ฮ่าๆๆ
    Oct. 12
    Join_smilewrote:
    เวลาอาจจะพัดพลาดสิ่งมีชีวิต หรือสิ่งของรอบกาย อะไรหลายๆอย่างไปจากเราได้...
    แต่ไม่สามารถเอา ความรัก ความคิดถึง และความทรงจำไปจากเราได้...^^"
    นึกถึงแต่สิ่งดีๆ เข้าไว้ สู้ๆ ^^"
    Oct. 9
    NongMheewrote:
    บนโลกใบนี้มีอะไรหลายอย่างที่มันอาจจะหาคำตอบไม่ได้

    เราอาจจะเก็บคนที่เรารักไว้ข้างๆเราไม่ได้ตลอดไป...

    แต่เค้าเหล่านั้นก็ยังคงอยุ่ในใจเราไปได้ตลอดกาล...

    เพียงแต่เค้าคนนั้นอาจไม่ได้มีตัวตนอยู่ข้างกายเรา...

    ไม่ได้มานั่งใกล้ๆ ไม่ได้ยืนอยู่เคียงข้าง ไม่ได้อะไรอีกหลายอย่างที่เราหวังไว้...

    มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าที่เราต้องจากคนเรารักไป...

    หรือคนที่เรารักจากเราไป...

    เก็บเค้าไว้ในนี้ตรงนี้ที่นี้เวลานี้เค้าก็ยังคงอยู่กับเราตลอดกาล ในหัวใจของเรา....

    เป็นกำลังใจให้นะค่ะ...เค้าเชื่อว่าช่วงเวลาของท้องฟ้าสีเทาของตัวเองต้องเปลี่ยนสีกลับมาสดใสได้อีกไม่นาน....

    และเค้าก็เข้าใจดีว่าความรู้สึกี่สูญเสียคนที่เรารักไปเป็นยังไง...

    Oct. 9
    Au...wrote:
    ทุกวันนี้....พ่อที่รักของฉันเขาก็เป็นแค่เพียงรูปถ่าย

    แต่ก็ทำให้ฉันรู้สึกถึงความรัก ความสุข ที่เรามีให้กันในทุกครั้งที่หยิบขึ้นมาดู...

    แม้จะสัมผัสไม่ได้ กอดไม่ได้ พูดคุยโต้ตอบกันไม่ได้..

    แต่....ฉันรู้สึก นึก คิดถึง และยิ้มได้ ^^

    ปล. : ฉันเชื่อว่าท่านจะอยู่กะเธอตลอดไป ถ้าเรายังรักและเคารพท่านเสมอ ความสุขมันมีทั้งมองเห็นและมองไม่เห็น... จบ!!!
    Oct. 9
    อย่าโทษเวลาเลย เพราะว่าเวลาไม่ผิด

    พี่ก็เคยมีช่วงเวลาที่โทษสิ่งอื่นๆเหมือนกัน ว่าทำไม ทำไม ต้องมาพรากสิ่งที่เรารักมากที่สุดในชีวิตเราไป

    ทั้งที่เค้าอยู่กับเราได้แค่ 12 ปี อยากจะจดจำเรื่องราวให้มากกว่านี้ แต่มันก็ทำไม่ได้

    เราเข้าใจถูกแล้วล่ะว่า "เวลานำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลง .. การเปลี่ยนแปลงซึ่งเป็นสัจธรรม .."

    ไม่ช้า ไม่นานมันก็ต้องจากเราไป

    ณ ตอนนี้สิ่งที่เราสามารถทำได้คือ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องกลับไปเสียใจ เสียดายที่ยังไม่ได้ทำนั้น ทำนี่

    อดีตทำให้เรามีความสุข(หรือมีความทุกข์) แต่อย่าไปยึดติดกับมัน จงทำปัจจุบันให้ดีเพื่ออนาคต

    มาแบบเศร้าๆเคล้าน้ำตาก่อนนอน

    ...ราตรีสวัสดิ์...
    Oct. 9

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://akekapol-sp.spaces.live.com/blog/cns!EAD13651088AC60!1315.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None