การเดินทาง

Akekapol's profile^[-... MONKEY ...-]^PhotosBlogLists

Tools

Help

< Previous Next >

November 17

การเดินทาง

กรุงlnw

เมื่อราวๆ สองปีก่อน ระหว่างที่หลายๆอย่างรอบตัวหมุนไปอย่างรวดเร็ว ..

ความรู้สึกที่อยู่ในใจมากมาย .. อัดรวมกันเป็นก้อน ..

ความรู้สึกหนักอึ้งในใจที่ไม่สามารถระบายมาเป็นความรู้สึก ..

เหมือนดั่งไอน้ำรวมตัวกันเป็นก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่ในใจ ..

... แม้นั่นจะเป็นเพียงสิ่งที่ใจได้สร้างมันขึ้นมาเอง ..

แต่ร่างกายกลับได้รับผลกระทบจากสิ่งที่เกิดขึ้นในใจด้วย ..

ตัวเราเองตัดสินใจออกไปหาที่พักสงบใจ จากเรื่องราวรอบตัว ..

ในใจเรานั้นรู้ดี .. นี่ไม่ใช่การเดินทางเพื่อหนีปัญหา ..

เราเพียงอยากหยุดเรื่องรอบตัวซักพัก และเติมเต็มสิ่งใหม่ๆเข้ามาในชีวิต ..

เราตัดสินใจจัดกระเป๋าสำหรับการเดินทาง เข้าสู่เมืองที่ใครๆก็รู้จักกัน ..

แต่สำหรับเรานั้น .. ไม่ได้รู้จักมันซักเท่าไหร่เลย ..

.. กรุงเทพ .. เมืองขนาดใหญ่ในความคิดของเรา ..

เรากำหนดเป้าหมายให้ตัวเราเอง ..

ข้อมูลสำหรับการเดินทางนั้นเราแทบไม่ได้เตรียมอะไรไปเลย ..

ใส่เสื้อผ้าไปสองชุด อุปกรณ์ดำรงชีพขั้นพื้นฐาน และพลังใจ ไว้ในกระเป๋า ..

การเดินทางครั้งแรกด้วยตัวคนเดียว .. เพื่อหาที่สงบใจ ..

ออกเดินทางในเวลาประมาณสามถึงสี่ทุ่ม .. ด้วยรถประจำทาง ..

การซื้อตั๋วเข้าเมืองกรุงครั้งแรก ..

แม้จะกังวลกับเป้าหมายที่รออยู่ข้างหน้าอยู่บ้าง ..

เพราะในใจนั้นไม่สามารถมโนภาพได้เลยว่า จะมีอะไรรออยู่ข้างหน้า

แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกอยากเดินกลับหลัง ..

เราพอจะรู้ว่า หากเดินกลับหลังไป อะไรจะรอเราอยู่ ..

รถเริ่มเคลื่อนตัว .. ความรู้สึกตื่นเต้น เริ่มก่อตัว ..

ระหว่างอยู่บนรถนั้น ได้แต่มองออกไปนอกหน้าต่าง ..

มองเห็นสถานที่ใหม่ๆ มากมาย .. หมู่บ้าน อำเภอ จังหวัด ..

เรียงรายอยู่สองข้างทาง .. แม้แต่โทลเวย์ยังทำให้ตื่นเต้นได้ ..

เพราะความแปลกใหม่ของมัน ..

คิดถึงสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า .. ภาพเมืองใหญ่ที่ได้เพียงเห็นแต่ในทีวี .. กำลังรอเราอยู่ ..

ตีสองกว่าๆ เริ่มมองเห็นก้อนปูนซีเมนต์ขนาดใหญ่เรียงรายกันมากมาย ..

ในใจพลันตื่นเต้นไปกับสิ่งรอบตัว .. การผจญภัยท่ามกลางก้อนปูนซีเมนต์ขนาดมหึมา ..

ตลอดระยะเวลาที่เราเดินทาง .. เราไม่สามารถที่จะข่มตาให้หลับได้ ..

เพราะความกังวล ความตื่นเต้น และหลายๆความรู้สึกเกิดขึ้นในใจ ..

จนตีสามกว่า เราได้เดินทางมาถึงที่หมาย ..

ผู้คนเริ่มทยอยลงจากรถ .. และมุ่งหน้าไปยังที่ที่เค้ารู้ดี ว่าเค้ากำลังไปไหน ..

หมอชิต .. ชื่อนี้ จากที่เคยได้ยินเพียงแค่ในทีวี .. วันนี้ได้มีโอกาสเห็นของจริง ..

จำได้ว่าวันที่มาถึง .. ค่อนข้างกังวลอยู่บ้าง .. เพราะเนื่องด้วยเวลาที่เรามา .. ยังดึกอยู่ ..

คนไม่พลุกพล่าน .. เห็นหมาเป็นกลุ่มเห่าและวิ่งไล่กัน ..

เห็นนักเดินทางหลายคน ยึดเอาม้านั่งสาธารณะเป็นที่นอน ..

ตอนนั้นแอบคิดไว้ .. หากเราไม่มีที่พัก .. นั่นคงเป็นที่นอนของเราเช่นเดียวกัน ..

จากนั้นก็สังเกตุเห็น นักเดินทางบางส่วนเดินไปยังศูนย์กลางของสถานี ..

เราก็ลองเดินตามเขาไป .. เพราะยังไงเราก็ไม่รู้อยู่แล้ว่า .. ตัวเราเองอยู่ตรงไหน ..

ถือเป็นการสำรวจทางไปในตัว ..

ยืนอ่านชื่อสถานที่มากมายที่ ป้ายอัตราค่าโดยสารที่ วินมอเตอร์ไซค์ ..

ทุกๆชื่อ ล้วนแปลกใหม่สำหรับเรา .. อะไรคือหัวลำโพง ..

อะไรคือพระประแดง .. อะไรคืออนุสาวรีย์ชัย .. จตุจักรอะไร บลาๆ ..

สถานที่ปลายทางมากกว่าสิบเป้าหมาย ..

เราพยายามอ่านมันเพื่อให้คุ้นเคย และพยายามจำมัน ..

เพราะหากหลงทางจะได้ยึดสถานที่ต่างๆ เหล่านี้เป็นที่หาทางกลับ ..

เดินสำรวจหมอชิตไปได้สักพัก ก็พบป้ายมายังที่ขึ้นรถโดยสาร ..

ตอนที่เราไปถึงนั้น ยังตีสามกว่าๆ อยู่ .. รถยังไม่ให้บริการ ..

เรามองไปรอบๆ ตัวเรา .. ชีวิตผู้คน ร้านอาหารเช้าเล็กๆกำลังเปิด ..

ผู้คนเริ่มมาเตรียมของกันที่นี่แล้ว .. นักเดินทางบางส่วนก็ยังคงนอนรอรถบนเก้าอี้ ..

ตอนนั้นตัวเราเองรู้ตัวแล้วว่าต้องถามทางใครซักคนรอบๆ ตัวเรา ..

แต่ปัญหาก็เกิดขึ้นเมื่อเราไม่รู้ว่าเรากำลังจะไปที่ไหน ..

อย่างที่เพื่อนท่านหนึ่งเคยบอกไว้ .. หากจะเข้ากรุงเทพนั้นไม่ยาก ..

เพียงแต่พื้นฐานเลย เราต้องรู้ว่า เรากำลังจะไปไหน ..

.. มันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ .. แม้กรุงเทพจะใหญ่ขนาดไหน ..

เราไม่จำเป็นต้องรู้ทุกส่วนของมัน .. แค่รู้ที่ที่เราจะไปก็พอ ..

สถานที่แรก ที่เราตัดสินใจไปคือ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งที่เพื่อนเราเรียน ..

เราถามผู้คนแถวนั้นว่า เราจะเดินทางไปยังมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้อย่างไร ..

เค้าก็บอกวิธีขึ้นรถบัสว่าสายไหน ให้ไปลงไหน ต่อสายอะไร

ตีสี่กว่าๆ รถประจำทางเริ่มให้บริการ .. เราขึ้นรถประจำทางไปยังเป้าหมายแรก หลักสี่ ..

ถึงตอนนี้เรายังคงตื่นเต้น .. เพราะนี้เป็นการขึ้นรถ ขสมก. ครั้งแรก ..

ซึ่งเราไม่รู้ว่าเค้าให้บริการยังไง ต้องจ่ายเงินตอนไหน จะลงจากรถยังไง ..

ในฐานความรู้เดิมจากที่เคยอ่านข่าว รู้เพียงแต่ว่า รถนี้มักเกิดอุบัติเหตุบ่อย ..

ขึ้นชื่อเรื่องความเร็วและอันตราย .. คนตกรถแล้วโดนเหยียบ หรือ ลากคนขับมอเตอร์ไซค์ไปกับรถ ..

หนทางรอดในตอนนั้น วิธีที่เจ๋งที่สุดคือการถามผู้คนรอบตัว ..

นอกจากจะเป็นการเอาตัวรอดแล้ว ยังได้สร้างความสัมพันธ์กับคนแปลกหน้า ..

ขณะนั้นไม่ใช่เวลาจะพูดเรื่องของทิฐิ พยองและยึดมั่นในความรู้ของตน ..

และนั้นก็เป็นวิธีที่ดี .. ที่ทำให้การเดินทางครั้งนี้ มีความเป็นการผจญภัยมากขึ้น ..

ถึงหลักสี่แล้ว .. เรายังคงโหวงๆ เหวงๆ .. เมื่อลงจากรถมายืนยังข้างทาง ..

คำถามแรกในหัว .. ที่นี่ที่ไหน .. ยังคงงงๆ กับที่ที่ตัวเองยืนอยู่ ..

ส่วนหนึ่งคงเพราะฟ้า ที่ยังไม่สว่าง ..

ระหว่างที่รอต่อรถนั้น .. ได้เข้าไปถามพี่สาวคนหนึ่งซึ่งลงมาจากรถประจำทางสายเดียวกัน ..

ว่าเราต้องขึ้นรถฝั่งไหน .. ไปลงตรงไหนยังไง .. และก็ประโยคสนทนาอื่นๆ ..

ด้วยความโชคดี .. พี่เค้าจะเดินทางผ่านมหาวิทยาลัยที่เรากำลังจะไป ..

เค้าก็เลยชวนเราขึ้นรถแทกซี่ไปด้วยกัน ..

..................................... พักชั่วคราว ..........................................

กรุงlnw 2

ระหว่างทาง เราสนทนากับพี่ที่ชวนเรามาด้วย .. พลางมองออกไปนอกรถ ..

สิ่งก่อสร้าง ถนนหนทาง รวมถึงรถแท๊กซี่เอง .. ถือเป็นของใหม่และน่าตื่นตาตื่นใจทั้งนั้น ..

เมื่อถึงจุดหมายปลายทาง ก็ได้กล่าวขอบคุณและกล่าวคำร่ำลา ..

และเฝ้ามองรถแท๊กซี่ ที่ค่อยๆเคลื่อนตัว ไกลออกไป ..

.. เรายืนอยู่ที่หน้ามหาวิทยาลัยแห่งนั้นขณะที่ฟ้ายังไม่สว่างดีนัก .. มองเข้าไปยังภายในเขตมหาวิทยาลัย ..

พลางคิดถึงภาพเวลาที่คนพลุ่งพลาน .. ที่นี่คงจะวุ่นวายน่าดู .. แต่ตอนนี้ .. ไม่ใช่ ..

เรายืนอยู่คนเดียว .. สิ่งแรกที่นึกได้ตอนนั้นคือ .. ข้อมูลกรุงเทพ จากร้านอินเตอร์เน็ต ..

เดินหาไปซักพักก็เจอร้าน ไม่ไกลจากหน้ามหาวิทยาลัยมาก ..

เข้าไปเปิดเว็ปไซด์ ดูแผนที่กรุงเทพ เขตที่เรายอยู่ .. พร้อมกับเขียนแผนที่คร่าวๆ ใส่กระดาษ ..

ประมาณหกโมงเช้า เสร็จภารกิจแผนที่กรุงเทพ .. แอบงีบในร้านนิดหน่อยถึงเจ็ดโมง ..

ก็ได้โอกาสเดินเข้าไปสำรวจในมหาวิทยาลัย .. เนื่องจากวันนี้เป็นวันเสาร์ .. จึงมีคนเพียงน้อยนิด ..

สำรวจอาคารสถานที่ต่างๆ อยู่คนเดียว .. เดินอ่านป้ายติดประกาสต่างๆ ..

ได้เห็นข้อความ และกิจกรรมแปลกๆ ใหม่ๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ..

ได้เรียนรู้ส่วนหนึ่งของนักศึกษาในเมืองหลวงแห่งนี้ ..

เดินซักพัก จนเจอห้องสมุด .. สถานที่ ที่เพื่อนของเราจะมาอ่านหนังสือประจำ ..

นั่งดูแผนที่และคิดอะไรไปซักพัก .. ก็เผลอหลับไปอีกงีบนึง ..

ตื่นมาได้สักพัก .. ตัดสินใจโทรถามเพื่อนสนิทที่เรียนที่ กรุงเทพ ..

ถึงการเดินทางในกรุงเทพ .. เพื่อนได้ให้คำจำกัดความสั้นๆ มาว่า ..
"หากจะเดินทางนั้น ต้องมีเป้าหมายเสียก่อน" และแนะนำให้ไปที่อนุสาวรีย์ ..

และเนื่องด้วยด้วยเพื่อนสนิทคนนี้ ติดทำงานถ่ายทำหนังสั้น ..

จากที่เราคาดไว้ว่าจะไปเล่นกับเพื่อนคนนี้ก็เลยต้องยกเลิกไป ..

ตัดสินใจเดินทางออกจากมหาวิทยาลัยแห่งนั้น ..

มุ่งหน้าไปยังอนุสาวรีย์ชัยตามที่เพื่อนบอก ..

---------------------------- พักชั่วคราว --------------------------------------

ออกมาด้านหน้ามหาวิทยาลัย .. ถามคนแถวนั้นตามระเบียบ ..

เมื่อได้คำตอบพร้อมกับจดสายรถประจำทางไว้เรียบร้อยแล้ว ..

ก็ถึงเวลาของการรอคอยรถ .. แม้ในใจจะกลัวจะนั่งผิดสาย ผิดฝั่ง อยู่บ้าง ..

แต่ก็ไม่อยากพึ่งแท็กซี่ .. เพราะส่วนตัวนั้นคิดว่า .. มันทำให้ความรู้สึกของการผจญภัยลดหายไป ..

และเป็นการเปลืองเงินโดยใช่เหตุ .. ถ้าไม่จนปัญญา หลงโคกอิโด่ย จริงๆ .. คงไม่ใช้บริการ ..

ระหว่างที่อยู่บนรถ .. ถามคนที่นั่งข้างๆ เรื่องจุดลงรถอย่างตั้งใจ ..

เนื่องจาก หากเกิดเหตุการณ์ลงผิดจุด .. เราเองคงไม่อยากจินตนาการภาพ ..
รถบัสมากมายที่มี ชื่อสถานที่แปลกๆ ติดอยู่ข้างรถ วิ่งผ่านไปมา ..

บวกกับความไม่อยากเสียเวลานั่งรถกลับไปเริ่มจากจุดแรก ..

และในที่สุดก็สามารถต่อรถได้อย่างไม่ยากเย็น ..

เมื่อถึงอนุสาวรีย์ชัยฯ ที่ยิ่งใหญ่ตระการตา ..

รถจำนวนมากมายวิ่งกันอุตหลุด .. ทั้งรถประจำทางและไม่ประจำทาง ..

อ่านป้ายที่หลากหลาย ลายตา ..

และตัดสินใจเดินทางไปยังสวนสัตว์ดินแดง เป็นสถานที่แรก ..

ปัญหาเกิดขึ้นจนได้ .. เมื่อความกลัวครอบงำจิตใจ ..

เนื่องจากระหว่างอยู่บนรถ เกิดอาการกลัวหลงทาง ..

คำว่า " ถึงยังวะ " ย้ำอยู่ในใจ ..

และการคิดไปเอง .. คงเป็นตรงนี้แหละมั้ง สวนสัตว์ ..

กำแพงแบบนี้แหละมั้ง .. สวนสัตว์ ..

สุดท้าย .. ทำให้เกิดการ กดกริ่งก่อนถึงป้าย ..

พอลงจากรถได้สามก้าว .. โอ้แม่เจ้า .. ที่ไหนวะเนี้ย ..

------ หยุดพักอีกแล้ว -----

มองซ้าย มองขวา .. เหลียวไปเห็นศาลารอรถข้างทาง ..

รีบเดินปรี่เข้าไป .. นั่งพัก เอาความกังวลและความเหนื่อยออกไป ..

นั่งมองรถที่แล่นผ่านไปมา พลางคิดอะไรเพลินๆ ..

ก็หันไปคุยกับป้าที่นั่งข้างๆ .. ป้าที่ไม่ใช่แค่ป้าธรรมดา ..

คุณป้าคนนี้สวมชุดเหมือนแอร์โฮสเตส ..

แต่ค่อนไปทางกระเป๋ารถใส่หมวกมากกว่า ..

ป้าคนนี้หัวขาวแล้ว ผิวค่อนข้างคล้ำ ทาปากแดงแจ๋ แถมพูดภาษาอิสาน ..

ลองทักและถามทางป้าไปพลาง .. แกใจดีมาก แถมยังยิ้มตลอดเวลา ..

หลังจากที่ได้ข้อมูลแล้วก็ออกเดินทางต่อ .. โดยการเดินเท้า ..

ผ่านสถานที่ ที่ซึ่งดูเหมือนศูนย์ราชการ มีคลองน้ำรอบ ..

และสุดท้าย .. ก็มาจนถึงสวนสัตว์ดินแดง ..

-------------

พิมพ์จนจะจบแล้ว คอมพ์ดันดับ .. เจ็ดโด้เอ๊ย .. เบิดแฮงพิมพ์แหล่ว .. ( T-T)

เอาแบบย่อๆ .. ทัวร์สวนสัตว์คนเดียว เดินวนรอบ ..

ออกมาเจอคนที่ขังตัวเองในกรง นอนดูทีวี ชิลเตร็ก ..
เดินต่อไปถึงพระที่นั่งอนันตสมาคม

พระบรมรูป และยาวไปยังอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ..

ผ่านสนามมวย เจอคนทักว่าเป็นชาวต่างชาติ ..

เจอเด็กตกปลาเหนือฝาท่อระบายน้ำกลางเมืองกรุง

ไปต่อยังเยาวราช .. เจอ คนหน้าคล้ายนางเองเรื่อง เฉิ่มในชุดกระโปรงดำ ให้ความช่วยเหลือ ..

ขึ้นรถไฟใต้ดินครั้งแรก ..

ตัดสินใจประหยัดค่าที่พักโดยนอนที่หอพักที่พี่อยู่ ..

เจอห้างสาขาย่อยพารากร้อน(มั้ง)

เดินทางไปยังจตุจักร ทัวร์รอบจตุจักร

ซื้อเสื้อสก๊อตเร็ดโทรรัดติ้ว .. สรุปใส่บ่ได้ ..

เดินทางกลับขอนแก่น ..

จบแล้วจ๊ะ .. ทริปสองวัน ..

หลายๆ อย่างลืมไปเกือบหมดแล้ว ..

แต่ก็เป็นทริปที่ให้แง่คิดมากมายมาจนถึงทุกวันนี้และที่ผ่านมาเช่นกัน ..

ฝันดีครับ ..

12:20 PM | Blog it

Comments (9)

To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in

Don't have a Windows Live ID? Sign up

	พิรุณ อนุสุริยาwrote: อ่านแล้วฮาคอด Dec. 26
	Bi jungwrote: จบบ่มันแหม ย่อเกิ๊น อิอิ แต่จริงๆคงมันมากอ่ะนะ สุดยอดเลย เป็นฝนคงไม่กล้า เป็นโรคเกลียดเมืองหลวง คนเยอะ วิน Dec. 24
	NongMheewrote: ลุ้น.... Nov. 28
	tidarat kewalinwrote: แหมถ้าไม่่ใช่absนี่แย่ไปและ เหอะๆ กลับมาต่อไวๆนะ อิอิ Nov. 28
	Bi jungwrote: หยุดบ่อยเจงๆ รีบๆมาต่อนะพี่ กำลังมัน Nov. 25
	grookae hoawrote: ไม่น่าเชื่อว่า สมัยนี้คนในเมืองหลวงเค้ายังมีน้ำใจกานอยู่เนอะ เค้าว่ามานน้อยมากเลยที่จะสนทนากับคนนั่งอยู่รอบข้างที่เราไม่รู้จัก ถือว่ายังโชคดี.... ต่อๆๆ อยากรู้จักกรุงเทพ Nov. 19
	Au...wrote: เอ๋า...กะลังเพลินเลย หยุดซะงั้น!!! ขอแนะนำ เรือโดยสาร ณ คลองแสนแสบ.. แล้วจะลืมรถไฟเหาะในสวนสนุกไปเลยล่ะ ^^ Nov. 18
	ศิริรัตน์ ศรีรัตน์wrote: หยุดทำอะไรหรอ จ่ะ พูดให้เคลียร์ Nov. 17
	Join_smilewrote: อ่า...หยุดซะงั้น งี้ทำให้สงสัยนะนิว่าไปไหนต่อกะพี่สาวคนนั้นเปล่า?? อิอิ ล้อเล่นๆ มาต่อเรื่องเร็วๆนะ อยากรู้ตอนต่อไป ^^ Nov. 17

Trackbacks

The trackback URL for this entry is:

http://akekapol-sp.spaces.live.com/blog/cns!EAD13651088AC60!1332.trak

Weblogs that reference this entry

None